ततः प्रयाता: कुरवो जवेन श्रुत्वैव शड्खस्वनमीर्यमाणम् । विहाय मद्राधिपतिं पतिं च दुर्योधनं भारत भारतानाम्,भारत! उस शंखध्वनिको सुनते ही समस्त कौरवयोद्धा मद्रराज शल्य तथा भरतवंशियोंके अधिपति दुर्योधनको वहीं छोड़कर वेगपूर्वक भागने लगे
tataḥ prayātāḥ kuravo javena śrutvaiva śaṅkhasvanam īryamāṇam | vihāya madrādhipatiṁ patiṁ ca duryodhanaṁ bhārata bhāratānām ||
ಭಾರತನೇ! ಆ ಶಂಖಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸಮಸ್ತ ಕೌರವ ಯೋಧರು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಹೋದರು; ಮದ್ರಾಧಿಪತಿ ಶಲ್ಯನನ್ನೂ, ಭರತವಂಶಾಧಿಪತಿ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು.
शल्य उवाच