Shloka 49
राजन्! जिसका सहारा लेकर आपके पुत्रने पाण्डवोंके साथ वैर किया था, वह कर्ण आपके पुत्रोंकी विजयकी आशा, सुख तथा कवच (रक्षा) लेकर स्वर्गलोकको चला गया ।। हते कर्णे सरितो न प्रसखु- जगाम चास्तं सविता दिवाकर: । ग्रहश्न॒ तिर्यग् ज्वलनार्कवर्ण: सोमस्य पुत्रो5भ्युदियाय तिर्यक्,कर्णके मारे जानेपर नदियोंका प्रवाह रुक गया, सूर्यदेव अस्ताचलको चले गये और अग्नि तथा सूर्यके समान कान्तिमान् मंगल एवं सोमपुत्र बुध तिरछे होकर उदित हुए
rājan! yasyāśrayaṃ gṛhītvā tava putreṇa pāṇḍavaiḥ saha vairaṃ kṛtaṃ sa karṇas tava putrāṇāṃ vijayāśāṃ sukhaṃ ca kavacaṃ (rakṣām) ca gṛhītvā svargalokaṃ jagāma || hate karṇe sarito na prasakhuḥ jagāma cāstaṃ savitā divākaraḥ | grahaś ca tiryag jvalanārkavarṇaḥ somasya putro 'bhyudiyāya tiryak ||
ಶಲ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ಯಾರ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನು ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ವೈರವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದನೋ, ಆ ಕರ್ಣನೇ ಈಗ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರ ಜಯಾಶೆ, ಅವರ ಸೌಖ್ಯ ಮತ್ತು ಅವರ ಕವಚ-ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕೂಡ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು. ಕರ್ಣನು ಹತನಾದಾಗ ಅಪಶಕುನಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು—ನದಿಗಳ ಹರಿವು ನಿಂತಂತಾಯಿತು, ಸೂರ್ಯನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಅಸ್ತನಾದನು, ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಹಾಗೂ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಜ್ವಲಿಸುವ ಮಂಗಳ ಹಾಗೂ ಸೋಮಪುತ್ರ ಬುಧನು ತಿರ್ಯಕವಾಗಿ, ಅಶುಭ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದರು.
शल्य उवाच
Educational Q&A
Śalya underscores the ethical and strategic danger of misplaced reliance: when a kingdom’s confidence rests on a single champion, the fall of that support collapses hope, security, and morale. The cosmic omens amplify the moral weight of the event—great adharma-driven conflict brings disorder and foreboding signs.
After Karṇa’s death in the Kurukṣetra war, Śalya reports to the king that Karṇa—on whom Duryodhana depended—has gone to heaven, taking away the Kauravas’ prospects. The text then describes ominous natural and astronomical disturbances: rivers seem to stop flowing, the sun sets, and Mars and Mercury rise obliquely, signaling calamity.