Shloka 37

Devanagari script

तद्धेमजालावततं सुघोषं जाज्वल्यमानं निपपात भूमौ,सोनेकी जालीसे व्याप्त वह जगमगाता हुआ मुकुट धमाकेकी आवाजके साथ धरतीपर जा गिरा। जैसे अस्ताचलसे लाल रंगके मण्डलवाला सूर्य नीचे गिरता है, उसी प्रकार पार्थका वह प्रिय, उत्तम एवं तेजस्वी किरीट पूर्वोक्त श्रेष्ठ बाणसे मथित और विषाग्निसे प्रज्वलित हो पृथ्वीपर गिर पड़ा

Transliteration

tad-dhema-jālāvata-taṁ sughoṣaṁ jājvalyamānaṁ nipapāta bhūmau |

Translation

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದರು—ಸ್ವರ್ಣಜಾಲದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ, ಘೋಷದಿಂದ ಮೊಳಗುತ್ತಾ, ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕಿರೀಟವು ಭೂಮಿಗೆ ಧಡಾಕೆಂದು ಬಿದ್ದಿತು. ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣದಿಂದ ಮಥಿತವಾಗಿ, ವಿಷಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ, ಪಾರ್ಥನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ತೇಜಸ್ವಿ ಕಿರೀಟವು—ಅಸ್ತಾಚಲದಾಚೆ ಕೆಂಪು ಮಂಡಲದ ಸೂರ್ಯನು ಇಳಿಯುವಂತೆ—ಭೂಮಿಗೆ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿತು.

Word by Word

तत्that

हेमजालावततम्spread/covered with a net of gold

सुघोषम्resounding loudly

जाज्वल्यमानम्blazing, flaming

निपपातfell down

भूमौon the ground

Speaker

संजय उवाच

Characters & Entities

Sañjaya

Pārtha (Arjuna)

kirīṭa (crown/diadem)

bhūmi (earth)

asta-acala (western mountain/horizon)

sūrya (sun)

bāṇa (arrow)

viṣāgni (poison-fire)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Geographic Context

Sandhi Notes