Shloka 34
पुरन्दरार्थ तपसा प्रयत्नतः स्वयं कृतं यद् विभुना स्वयम्भुवा । महार्हरूपं द्विषतां भयंकरं बिभर्तुरत्यर्थसुखं सुगन्धिनम्,नागो महाई " पार्थोत्तमाजत् प्रहरत् तरस्वी । ब्रह्माजीने तपस्या और प्रयत्न करके देवराज इन्द्रके लिये स्वयं ही जिसका निर्माण किया था, जिसका स्वरूप बहुमूल्य, शत्रुओंके लिये भयंकर, धारण करनेवालेके लिये अत्यन्त सुखदायक तथा परम सुगन्धित था, दैत्योंके वधकी इच्छावाले किरीटधारी अर्जुनको स्वयं देवराज इन्द्रने प्रसन्नचित्त होकर जो किरीट प्रदान किया था, भगवान् शिव, वरुण, इन्द्र और कुबेर--ये देवेश्वर भी अपने पिनाक, पाश, वज़ और बाणरूप उत्तम अस्त्रोंद्वारा जिसे नष्ट नहीं कर सकते थे, उसी दिव्य मुकुटको कर्णने अपने सर्पमुख बाणद्वारा बलपूर्वक हर लिया। मनमें दुर्भाव रखनेवाले उस मिथ्याप्रतिज्ञ तथा वेगशाली नागने अर्जुनके मस्तकसे उसी अत्यन्त अद्भुत, बहुमूल्य और सुवर्णचित्रित मुकुटका अपहरण कर लिया था
purandarārthaṁ tapasā prayatnataḥ svayaṁ kṛtaṁ yad vibhunā svayambhuvā | mahārharūpaṁ dviṣatāṁ bhayaṅkaraṁ bibhartur atyarthasukhaṁ sugandhinam | nāgo mahā… pārthottamājat praharat tarasvī |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದರು—ಸ್ವಯಂಭೂ ಬ್ರಹ್ಮನು ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ)ನಿಗಾಗಿ ತಾನೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಆ ದಿವ್ಯ ಕಿರೀಟ—ಅತಿಮೌಲ್ಯರೂಪ, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಭಯಂಕರ, ಧರಿಸುವವನಿಗೆ ಪರಮ ಸುಖದಾಯಕ ಹಾಗೂ ಸುಗಂಧಿತ—ದೈತ್ಯವಧಾಭಿಲಾಷೆಯುಳ್ಳ ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಪಾರ್ಥ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಇಂದ್ರನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೀಡಿದ್ದನು. ಶಿವ, ವರುಣ, ಇಂದ್ರ, ಕುಬೇರರು ತಮ್ಮ ಪಿನಾಕ, ಪಾಶ, ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣಗಳಿಂದಲೂ ನಾಶಮಾಡಲಾರದ ಆ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಮುಕುಟವನ್ನೇ ಕರ್ಣನು ಸರ್ಪಮುಖ ಬಾಣದಿಂದ ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಅರ್ಜುನನ ಶಿರಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಂಡನು.
संजय उवाच