अध्याय ९ — कर्णस्य प्रहारः, योधयुग्मनियोजनम्, शैनेय-कैकेययोर्युद्धविन्यासः
वासुदेवस्य दुर्बुद्धि: प्रत्याख्यानमरोचत । स नूनं वृषभस्कन्ध॑ कर्ण दृष्टवा निपातितम्
vāsudevasya durbuddhiḥ pratyākhyānam arocata | sa nūnaṃ vṛṣabhaskandha karṇa dṛṣṭvā nipātitam ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— ವಾಸುದೇವನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯೇ ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ಓ ವೃಷಭಸ್ಕಂಧನೇ! ಕರ್ಣನು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ನಂತರವೇ ಅವನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು— ಆದರೆ ಆಗ ಪರಿಹಾರದ ಕಾಲ ಮೀರಿತ್ತು।
वैशम्पायन उवाच
Rejecting wise counsel out of misguided judgment (durbuddhi) leads to irreversible consequences; recognition often comes only after loss, when correction is no longer possible.
The narrator remarks that someone found it pleasing to refuse Vāsudeva’s advice, and only after witnessing Karṇa’s downfall did the reality of that error become evident.