जयं मत्वा विपुलं वै त्वदीया- स्तलान् निजष्नु: सिंहनादांश्व नेदु:
jayaṁ matvā vipulaṁ vai tvadīyās talān nijaṣṇuḥ siṁhanādāṁś ca neduḥ
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ವಿಪುಲ ಜಯ ಖಚಿತವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ನಿನ್ನ ಯೋಧರು ಯುದ್ಧಭೇರಿಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿ, ಸಿಂಹನಾದದಂತೆ ರಣಘೋಷಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ಬರಲಿರುವ ವಿಜಯಮದದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಂಯಮವಲ್ಲ, ದರ್ಪಭರಿತ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನೇ ಘೋಷಿಸಿದರು—ಯುದ್ಧಧರ್ಮದ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರ ಹೇಗೆ ಉಕ್ಕುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅದು ಸೂಚನೆ.
संजय उवाच
The verse highlights how certainty of success can inflate pride and noise—symbolized by drums and lion-roars—suggesting that in war, outward confidence may mask inner moral peril; dharma calls for vigilance and humility even amid apparent advantage.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava side, believing a decisive victory to be near, beat their drums and raised loud battle-cries, signaling heightened morale and aggressive momentum on the battlefield.