Shloka 61
ते घोषिण: पाण्डवमभ्युपेयु: पर्जन्यमुक्ता इव वारिधारा: । ततः स कृष्णं च किरीटिनं च वृकोदरं चाप्रतिमप्रभाव:
te ghoṣiṇaḥ pāṇḍavam abhyupeyuḥ parjanyamuktā iva vāridhārāḥ | tataḥ sa kṛṣṇaṃ ca kirīṭinaṃ ca vṛkodaraṃ cāpratimaprabhāvaḥ ||
ಅವರು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ ಪಾಂಡವಪುತ್ರರ ಕಡೆಗೆ ಮಳೆಮೋಡದಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಜಲಧಾರೆಗಳಂತೆ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದರು. ನಂತರ ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳ ಆ ಯೋಧನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನೂ ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನೂ ವೃಕೋದರ ಭೀಮನನ್ನೂ ಎದುರಿಸಿ ಮುನ್ನಡೆದು, ನಿರಂತರ ಆಕ್ರಮಣದ ಉಗ್ರತೆಯಿಂದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the irresistible momentum of collective aggression in war—likened to cloud-released torrents—reminding the reader that martial power, though impressive, unfolds within a larger ethical tragedy where kin fight kin and choices carry moral consequence.
Sañjaya describes warriors roaring and rushing toward the Pāṇḍava, and then a warrior of unmatched might advancing to confront Kṛṣṇa, Arjuna (Kirīṭin), and Bhīma (Vṛkodara) on the battlefield.