इससे वहाँ समस्त योद्धाओंके वस्त्र जलने लगे। कपड़े जल जानेसे वे सब-के-सब वहाँसे भाग चले। जैसे जंगलके बीच बाँसके वनमें आग लगनेपर जोर-जोरसे चटकनेकी आवाज होती है, उसी प्रकार आगकी लपटमें झुलसते हुए सैनिकोंका अत्यन्त भयंकर आर्तनाद होने लगा ।।
tad vīkṣya karṇo jvalanāstram udyataṃ sa vāruṇaṃ tatpraśamārtham āhave | samutsṛjan sūtasutaḥ pratāpavān sa tena valliṃ śamayāmbabhūva ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ಜ್ವಲನಾಸ್ತ್ರವು ಉದ್ದೀಪ್ತವಾಗಿ ಏಳುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ವಾರుణಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು; ಆ ಪ್ರತಿಯಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅವನು ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಂದಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Even amid warfare’s brutality, power is ideally governed by knowledge and restraint: destructive force should be checked and neutralized when possible, limiting wider harm.
A fire-weapon causes panic and burning among the troops; Karna responds by releasing the Vāruṇa weapon, which pacifies and extinguishes the spreading blaze.