Shloka 92
इन्द्र और शम्बरासुरके समान एक-दूसरेसे डाह रखनेवाले उन दोनों वीरोंमें उस समय घोर युद्ध आरम्भ हुआ, जो कायरोंके हृदयमें भय उत्पन्न करनेवाला था ।। तयोर्ध्वजी वीतमलौ शुशुभाते रथे स्थितौ । राहुकेतू यथा55काशे उदितौ जगत: क्षये,उन दोनोंके रथोंपर निर्मल ध्वजाएँ शोभा पा रही थीं, मानो संसारके प्रलयकालमें आकाशकमें राहु और केतु दोनों ग्रह उदित हुए हों
sanjaya uvāca |
indra-śambarāsura-samāv anyonyasya dāhaṃ dhārayantau tau vīrau tadā ghoraṃ yuddham ārabhētām, yat kāyarāṇāṃ hṛdayeṣu bhayaṃ janayati ||
tayor dhvajī vītamalau śuśubhāte rathe sthitau |
rāhu-ketū yathākāśe uditau jagataḥ kṣaye ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಶಂಬರರಂತೆ ಪರಸ್ಪರ ದ್ವೇಷ ಹೊಂದಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರ ನಡುವೆ ಘೋರ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಅದು ಭೀರರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಅವರ ರಥಗಳ ಮೇಲೆ ಮಲಿನರಹಿತ ಧ್ವಜಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು—ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಳಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ರಾಹು ಮತ್ತು ಕೇತು ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಉದಯಿಸಿದಂತೆಯೇ॥
संजय उवाच