Shloka 9
भरतनन्दन! उन दोनों रथोंको एक-दूसरेसे सटा देख सब राजा सिंहनाद करने और प्रचुर साधुवाद देने लगे ।। दृष्टवा च द्वैरथं ताभ्यां तत्र योधा: सहस्रश: । चक्रुर्बाहस्वनांश्वैव तथा चैलावधूननम्,उन दोनोंका द्वैरथ युद्ध प्रस्तुत देख वहाँ खड़े हुए सहस्रों योद्धा अपनी भुजाओंपर ताल ठोकने और कपड़े हिलाने लगे
bharatanandana! tau rathau parasparaṃ saṃlagnaṃ dṛṣṭvā sarve rājānaḥ siṃhanādaṃ cakruḥ pracuraṃ ca sādhuvādaṃ vyadadhuḥ || dṛṣṭvā ca dvairathaṃ tābhyāṃ tatra yodhāḥ sahasraśaḥ | cakrur bāhusvanāṃś caiva tathā cailāvadhūnanam ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಭರತನಂದನ! ಆ ಎರಡು ರಥಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಒತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ಸಿಂಹನಾದಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಶ್ಲಾಘನೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಹಾಗೆಯೇ, ಆ ಇಬ್ಬರ ದ್ವೈರಥ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಕಂಡು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ಯೋಧರು ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ತಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಲೆಯಿಸಿ ಹರ್ಷ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya-war culture in which valor and formal single combat (dvairatha) are publicly celebrated. Ethically, it shows how war can become a spectacle—praised and cheered—revealing the tension between admiration for martial skill and the grim reality of violence.
Two opposing chariot-warriors draw their chariots close and prepare/engage in a duel. Observing this, the assembled kings roar in approval and offer loud praise, while thousands of soldiers clap their arms and wave their garments in excitement.