Shloka 6
रथज्यातलनिद्वदिर्बाणसिंहरवैस्तथा । तौ रथावभिधावन्तौ समालोक्य महीक्षिताम्,रथ, धनुषकी प्रत्यंचा और हथेलीके शब्द, बाणोंकी सनसनाहट तथा सिंहनादके साथ एक-दूसरेके सम्मुख दौड़ते हुए उन दोनों रथोंको देखकर एवं उनकी परस्पर सटी हुई ध्वजाओंका अवलोकन करके वहाँ आये हुए राजाओंको बड़ा विस्मय हुआ। कर्णकी ध्वजामें हाथीके साँकलका चिह्न था और किरीटथधारी अर्जुनकी ध्वजापर मूर्तिमान् वानर बैठा था
sañjaya uvāca | rathajyātalanidvair bāṇasiṃharavaistathā | tau rathāvabhidhāvantau samālokya mahīkṣitām |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಧನುರ್ಜ್ಯೆಯ ಟಂಕಾರ, ಕರತಲಕ್ಕೆ ಧನುಸ್ಸು ತಾಗುವ ಝಳಪ, ಬಾಣಗಳ ಸೀಸುವ ಶಬ್ದ, ಸಿಂಹನಾದಗಳ ನಡುವೆ ಆ ಎರಡು ರಥಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಧಾವಿಸಿದವು. ರಥಗಳು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಬರುವುದು ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿ ಒತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ ರಾಜರು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು. ಕರ್ಣನ ಧ್ವಜದಲ್ಲಿ ಆನೆಯ ಸರಪಳಿಯ ಚಿಹ್ನೆ; ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನ ಧ್ವಜದಲ್ಲಿ ಮೂર્તಿಮಂತ ವಾನರ—ಹನುಮಾನ್—ಆಸೀನನಾಗಿದ್ದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethos of direct confrontation and the moral weight of war as a public, witnessed act: the kings’ astonishment underscores how martial prowess, symbols (dhvajas), and reputation shape the ethical and psychological landscape of battle.
Sañjaya describes Karṇa and Arjuna driving their chariots toward each other amid loud battle sounds. The onlookers marvel, especially noting the distinctive banners: Karṇa’s with an elephant-chain emblem and Arjuna’s crowned standard bearing Hanumān.