Shloka 51
देवब्रह्मनृपर्षीणां गणा: पाण्डवतो5भवन्,राजन! देवर्षि, ब्रह्मर्षि तथा राजर्षियोंके समुदाय पाण्डुपुत्र अर्जुनके पक्षमें थे। तुम्बुरु आदि गन्धर्व, प्राधा और मुनिसे उत्पन्न हुए गन्धर्व एवं अप्सराओंके समुदाय भी अर्जुनकी ही ओर थे
devabrahmanṛparṣīṇāṁ gaṇāḥ pāṇḍavato 'bhavan, rājan; devarṣi-brahmarṣi-tathā rājarṣīṇāṁ samudāyaḥ pāṇḍuputra-arjunasya pakṣe 'bhavat. tumburu-ādi gandharvāḥ, prādhāyāḥ (prādhāyāṁ) munitaś ca utpannā gandharvāḥ, apsarasāṁ samudāyaś ca arjunasyaiva ore 'bhavat.
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ದೇವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ರಾಜರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳ ಗಣಗಳು ಪಾಂಡವರ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದವು; ದೇವರ್ಷಿ, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ ಹಾಗೂ ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ಸಮೂಹಗಳು ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಿದ್ದವು. ತುಂಭುರು ಮೊದಲಾದ ಗಂಧರ್ವರು, ಪ್ರಾಧಾ ಮತ್ತು ಮುನಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಗಂಧರ್ವರು ಹಾಗೂ ಅಪ್ಸರಸೆಯರ ಗಣಗಳೂ ಅರ್ಜುನನ ಕಡೆಗೇ ಸೇರಿದ್ದವು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames the battle’s moral axis: the alignment of gods, sages, and celestial beings with Arjuna signals perceived dharmic legitimacy. It suggests that righteous conduct and rightful cause attract cosmic support, while adharma stands increasingly isolated.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that various exalted beings—gods, brahmins, kings, seers, Gandharvas (including Tumburu), and Apsarases—are gathered in support of the Pāṇḍavas, specifically favoring Arjuna’s side in the ongoing war.