Shloka 31
स तान् मोघांस्तस्य कुर्वन् शरौघां- श्वचार मार्गान् नकुलश्षित्ररूपान्,नकुल उसके उन बाणसमूहोंको व्यर्थ करते हुए विचित्र मार्गोंसे विचरने लगे (युद्धके अद्भुत पैंतरे दिखाने लगे)। नरेन्द्र! तलवारके विचित्र हाथ दिखाते हुए शीचघ्रतापूर्वक विचरनेवाले नकुलकी सहस्र तारोंके चिह्नवाली ढालको कर्णके पुत्रने उस महायुद्धमें अपने विशाल बाणोंद्वारा नष्ट कर दिया
sa tān moghāṁs tasya kurvan śaraughān vicāra-mārgān nakulaḥ citra-rūpān | narendra khaḍga-vicitra-hastaiḥ śīghratayā vicaran nakulasya sahasra-tārāṅkitaṁ phalakam karṇa-putreṇa mahāyuddhe vipulaiḥ śaraiḥ nāśitam ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ನಕುಲನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸುರಿದ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿ, ವಿಚಿತ್ರ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಯುದ್ಧದ ಅದ್ಭುತ ಚಲನವಲನಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದನು. ಓ ನರೆಂದ್ರ! ಖಡ್ಗದ ವಿಚಿತ್ರ ಕೈಚಳಕ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಕುಲನ ಸಹಸ್ರ ತಾರಾ-ಚಿಹ್ನಿತ ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣಪುತ್ರನು ತನ್ನ ಭಾರೀ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಒಡೆದು ನಾಶಮಾಡಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: composure under attack, tactical intelligence, and disciplined skill. Ethically, it underscores that prowess in war is measured not only by striking but also by neutralizing harm—turning an opponent’s assault ‘mogha’ through alertness and method.
Nakula evades and nullifies incoming arrow-volleys with swift, unusual battlefield movements while displaying refined sword-handling. In response, Karṇa’s son (Vṛṣasena) counters decisively by shooting powerful arrows that smash Nakula’s star-marked shield during the great battle.