Shloka 4
तमभ्यधावतन्निहते कुमारे कैकेयसेनापतिरुग्रकर्मा । शरैरविधुन्वन् भृशमुग्रवेगै: कर्णात्मजं चाप्यहनत् प्रसेनम्,केकयराजकुमारके मारे जानेपर वहाँके सेनापति उग्रकर्माने कर्णपर धावा किया। उसने धनुषको तीव्रवेगसे संचालित करते हुए भयंकर वेगवाले बाणोंद्वारा कर्णके पुत्र प्रसेनको भी घायल कर दिया
tam abhyadhāvat tan-nihate kumāre kaikeyasenāpatir ugrakarmā | śarair vidhunvan bhṛśam ugravegaiḥ karṇātmajaṃ cāpy ahanat prasenaṃ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಕೈಕೇಯಕುಮಾರನು ಹತನಾದಾಗ ಕೈಕೇಯ ಸೇನಾಪತಿ ಉಗ್ರಕರ್ಮನು ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ಅವನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಸುತ್ತಿಸುತ್ತಾ ಭೀಕರ ವೇಗದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿ, ಯುದ್ಧಮಧ್ಯೆ ಕರ್ಣನ ಪುತ್ರ ಪ್ರಸೇನನನ್ನೂ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the war-ethic of immediate reprisal: the fall of a warrior triggers swift counteraction, showing how battlefield dharma (kṣatriya conduct) can intensify conflict and multiply suffering through chains of retaliation.
After a prince has been struck down, the Kekaya commander Ugrakarman charges forward and, using fast and fierce arrows, strikes and wounds Prasena, who is identified as Karṇa’s son.