तमुत्तमौजा जनमेजयश्न क्रुद्धी युधामन्युशिखण्डिनौ च । कर्ण बिभेदु: सहिता: पृषत्कै: संनर्दमाना: सह पार्षतेन,उस समय धृष्टद्युम्नके साथ गर्जते हुए उत्तमौजा, जनमेजय, कुपित युधामन्यु और शिखण्डी--से सब संगठित होकर अपने बाणोंद्वारा कर्णको घायल करने लगे
tam uttamaujā janamejayaś ca kruddhī yudhāmanyu-śikhaṇḍinau ca | karṇaṁ bibheduḥ sahitāḥ pṛṣatkaiḥ saṁnardamānāḥ saha pārṣatena ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಉತ್ತಮೌಜ, ಜನಮೇಜಯ, ಕ್ರುದ್ಧ ಯುಧಾಮನ್ಯು ಮತ್ತು ಶಿಖಂಡಿ—ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಕರ್ಣನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದರು.
संजय उवाच
Even in a dharmic war, power must be met with disciplined coordination: the verse highlights how a dangerous adversary is checked through united effort, not mere individual display, implying an ethic of responsibility in the use of force.
Dhṛṣṭadyumna and allied Pāñcāla fighters—Uttamaujā, Janamejaya, Yudhāmanyu, and Śikhaṇḍin—raise battle-cries and, acting together, strike Karṇa with many arrows, wounding him amid the ongoing combat.