मृगसड्घान् यथा क्रुद्धः सिंहो द्रावयते वने
mṛgasaṅghān yathā kruddhaḥ siṃho drāvayate vane
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರುದ್ಧ ಸಿಂಹವು ಜಿಂಕೆಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ಚದುರಿಸುವಂತೆ, ಅವನು ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.
संजय उवाच
The verse teaches how fear spreads in conflict: when a powerful, wrath-driven force strikes, even large groups can lose cohesion. Ethically, it invites reflection on the difference between victory gained by terror and the higher ideal of courage rooted in dharma.
Sañjaya describes a battlefield moment using a vivid comparison: a dominant warrior’s assault causes enemy formations to scatter, just as deer flee when a furious lion charges through the forest.