Shloka 286
प्राद्रवन्त रणे भीता: सिंहत्रस्ता मृगा इव । महारथी सूतपुत्रने पैने बाणोंसे उन सबको घायल कर दिया। प्रजानाथ! समरमें मारे जाते हुए चेदि और मत्स्य देशके वीर सिंहसे डरे हुए मृगोंके समान रणभूमिमें कर्णसे भयभीत हो भागने लगे
prādravanta raṇe bhītāḥ siṁhatrastā mṛgā iva | mahārathī sūtaputreṇa tīkṣṇaiḥ bāṇaiḥ sarve te viddhāḥ ||
ರಣದಲ್ಲಿ ಅವರು ಭಯದಿಂದ ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಹೆದರಿದ ಜಿಂಕೆಗಳಂತೆ ಓಡಿಹೋದರು। ಮಹಾರಥಿ ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು। ಪ್ರಜಾನಾಥ! ಸಮರದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆತ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಚೇದಿ ಮತ್ತು ಮತ್ಸ್ಯ ದೇಶದ ವೀರರು ಕರ್ಣಭಯದಿಂದ ಸಿಂಹತ್ರಸ್ತ ಮೃಗಗಳಂತೆ ರಣಭೂಮಿಯಿಂದ ಚದುರಿ ಓಡಿದರು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how fear can dissolve courage and duty in war: when resolve breaks, even seasoned warriors may abandon the field. It also portrays the ethical tension of kṣātra-dharma—steadfastness in battle—against the human impulse to flee when overwhelmed.
As Karṇa attacks with sharp arrows, the Cedi and Matsya fighters are wounded and begin to retreat in panic. Sañjaya describes their flight through a vivid simile: deer scattering in fear of a lion.