Shloka 35
हते कर्णे मया संख्ये सपुत्रे ससुहृज्जने । “आज युद्धस्थलमें पुत्रों और सुहृदोंसहित कर्णके मेरे द्वारा मारे जानेपर राजा दुर्योधन अपने लिये निरन्तर शोक करे ।। अद्य कर्ण हतं दृष्टवा धार्तराष्ट्रोत्यमर्षण:
hate karṇe mayā saṅkhye saputre sasuhṛjjane | adya karṇa-hataṃ dṛṣṭvā dhārtarāṣṭro 'tyamarṣaṇaḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಸಮರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಕರ್ಣನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರು, ಸುಹೃದರು ಮತ್ತು ಜನರೊಡನೆ ಹತನಾದಾಗ, ಇಂದು ಕರ್ಣನು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಪುತ್ರ ದುರ್ಯೋಧನನು ಆ ಆಘಾತವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ತನ್ನದೇಗಾಗಿ ನಿರಂತರ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಕರಗುವನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the moral and psychological consequence of war: the fall of a chief ally (Karṇa) becomes a decisive blow that turns martial pride into unbearable sorrow. It highlights how attachment to power and dependence on a single champion can collapse into self-consuming grief when fortune reverses.
Sañjaya reports that Karṇa has been killed in battle along with his sons and associates. He anticipates that Duryodhana, described as unable to endure such a loss, will be overwhelmed by continual grief upon seeing Karṇa fallen.