Shloka 253
कर्णवधोत्तरं शल्य-दुर्योधनसंवादः
Aftermath of Karṇa’s Fall: Śalya’s Address to Duryodhana
स केशवेनोहा[मान: कथं त्वं कर्णाद् भीतो व्यपयातो$सि पार्थ । “कुन्तीनन्दन! तुम्हारा रथ साक्षात् विश्वकर्माका बनाया हुआ है, उसके धुरेसे कोई आवाज नहीं होती। उसपर वानरध्वजा फहराती रहती है, ऐसे शुभलक्षण रथपर आरूढ़ हो सुवर्णजटित खड़ग और चार हाथके श्रेष्ठ धनुष गाण्डीवको लेकर तथा भगवान् श्रीकृष्णजैसे सारथिके द्वारा संचालित होकर भी तुम कर्णसे भयभीत होकर कैसे भाग आये?
sa keśavenohamānaḥ kathaṁ tvaṁ karṇād bhīto vyapayāto'si pārtha | kuntīnandana! tavāyaṁ rathaḥ sākṣād viśvakarmaṇā kṛtaḥ, tasya dhure na kaścid nādaḥ śrūyate | tasmin vānara-dhvajā phalati | evaṁ śubha-lakṣaṇe rathe samārūḍhaḥ suvarṇa-jaṭitaṁ khaḍgaṁ catur-hastaṁ śreṣṭhaṁ dhanuḥ gāṇḍīvaṁ gṛhītvā bhagavatā śrīkṛṣṇa-sārathinā sañcālyamāno'pi tvaṁ karṇāt kathaṁ bhīto dhāvasi?
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಕೇಶವನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಓ ಪಾರ್ಥ! ನೀನು ಕರ್ಣನಿಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು ಹೇಗೆ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ಹೋದೆಯೆ? ಕುಂತೀನಂದನ! ನಿನ್ನ ರಥವು ಸ್ವತಃ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಅಕ್ಷದಿಂದ ಯಾವ ಶಬ್ದವೂ ಹೊರಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರ ಮೇಲೆ ವಾನರಧ್ವಜ ಸದಾ ಹಾರಾಡುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಶುಭಲಕ್ಷಣದ ರಥದ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರಿತ ಖಡ್ಗವನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಕೈಮಾನದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ ಹಿಡಿದು, ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೇ ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೂ—ನೀನು ಕರ್ಣನಿಗೆ ಹೆದರಿ ಹೇಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದೆ?
संजय उवाच