Shloka 26
पूजितो धृतराष्ट्रेण सपुत्रेण महाबल: । त्वदर्थमेव राधेय: स कथं निहतस्त्वया,जो सम्पूर्ण युद्धकी कलामें कुशल, विख्यात महारथी, धनुर्धरोंमें श्रेष्ठ तथा सब शत्रुओंमें प्रधान पुरुष था, जिसे पुत्रसहित धृतराष्ट्रने तुम्हारा सामना करनेके लिये ही सम्मानपूर्वक रखा था, वह महाबली राधापुत्र कर्ण तुम्हारे द्वारा कैसे मारा गया?
pūjito dhṛtarāṣṭreṇa saputreṇa mahābalaḥ | tvadartham eva rādheyaḥ sa kathaṃ nihatas tvayā ||
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು—ಮಹಾಬಲಿ ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಂದ ಪುತ್ರರೊಡನೆ ಪೂಜಿತ-ಗೌರವಿತನಾಗಿದ್ದನು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ—ನಿನ್ನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು—ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನೀನು ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಹತನಾಗಿಸಿದಿ?
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral and psychological weight of war: even a righteous side must reckon with the fall of a celebrated hero. It points to the tension between personal valor and the larger forces of alliance, duty, and destiny that decide outcomes.
Yudhiṣṭhira addresses Arjuna, expressing astonishment that Karna—publicly honored and maintained by Dhṛtarāṣṭra and the Kauravas specifically to oppose Arjuna—has nevertheless been killed by Arjuna, and he asks how this occurred.