Shloka 736
ताडयामास समरे तिष्ठ तिछेति चाब्रवीत् । महाराज! उस समय उन दोनोंमें रोमांचकारी युद्ध होने लगा। धृष्टद्युम्नने समरांगणमें झुकी हुई गाँठवाले बाणसे राधापुत्र कर्णको चोट पहुँचायी और कहा--'खड़ा रह, खड़ा रह'
sañjaya uvāca |
tāḍayāmāsa samare tiṣṭha tiṣṭheti cābravīt |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದು, “ನಿಲ್ಲು—ನಿಲ್ಲು!” ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ಮಹಾರಾಜ! ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಭಯಂಕರವೂ ರೋಮಾಂಚಕರವೂ ಆದ ಯುದ್ಧ ಉಕ್ಕಿಬಂತು. ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಸಮರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ವಕ್ರ-ಗ್ರಂಥಿಯ (ಗಂಟು-ಜೋಡಿದ) ಬಾಣದಿಂದ ರಾಧಾಪುತ್ರ ಕರ್ಣನನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿ, “ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!” ಎಂದು ಸವಾಲು ಹಾಕಿದನು. ಇದು ಸಮಾನನನ್ನು ಎದುರು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಧೈರ್ಯ-ಶೌರ್ಯ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯಧರ್ಮವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: a warrior must meet challenge with steadiness and courage. The repeated command “Stand firm” is not merely taunt but a demand for honorable confrontation—yet it also sits within the ethical tension of the Mahābhārata, where valor unfolds amid a tragic, morally complex war.
Sanjaya reports an intense duel: Dhṛṣṭadyumna strikes Karṇa with a distinctive arrow and calls out for him to hold his ground. The exchange signals escalation—both sides testing strength and resolve in close combat on the battlefield.