Shloka 49
तमेव प्रद्र॒ुतं संख्ये धृष्टद्युम्नो महारथ: । अनुप्रयाति संग्रामे हतान् पश्य च सृज्जयान्,“महारथी धृष्टद्युम्न युद्धस्थलमें बड़े वेगसे जाते हुए अश्वत्थामाका ही पीछा कर रहे हैं। वह देखो, संग्राममें बहुत-से संजय वीर मार डाले गये”
tam eva pradrutaṃ saṅkhye dhṛṣṭadyumno mahārathaḥ | anuprayāti saṅgrāme hatān paśya ca sṛñjayān ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು— ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನೇ ಮಹಾರಥ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇನ್ನೂ ನೋಡು—ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸೃಂಜಯ ವೀರರು ಹತರಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the grim moral atmosphere of war: even renowned heroes are driven into flight and pursuit, while allied clans suffer heavy losses. It highlights the kṣatriya world of duty and consequence—valor, tactical chase, and the tragic cost paid by entire groups like the Sṛñjayas.
Sañjaya reports that Dhṛṣṭadyumna, a foremost warrior, is chasing a fleeing opponent on the battlefield, and he draws attention to the scene where many Sṛñjaya fighters have already been killed.