Shloka 66
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
एते पुरोगमा भूत्वा धृष्टद्युम्नस्य संयुगे । कर्णमस्यन्तमिष्वस्त्रैर्विचेररमितौजस:,शिखण्डी, सहदेव, नकुल, शतानीक, जनमेजय, सात्यकि तथा बहुत-से प्रभद्रकगण-- ये सभी अमिततेजस्वी वीर युद्धस्थलमें धृष्टद्युम्मके आगे होकर बाण बरसानेवाले कर्णपर नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्रोंका प्रहार करते हुए विचरने लगे
sañjaya uvāca | ete purogamā bhūtvā dhṛṣṭadyumnasya saṃyuge | karṇam asyantam iṣv-astrair vicerur amitaujasaḥ | śikhaṇḍī sahadevo nakulaḥ śatānīko janamejayaḥ sātyakiś ca tathā bahavaḥ prabhadrakagaṇāḥ—ete sarve amit-tejasaḥ vīrā yuddhasthale dhṛṣṭadyumnam agre kṛtvā bāṇān varṣantaḥ karṇe nānāvidhair astrāśastraiḥ prahārān kurvanto viceruḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ಅಧೀನದ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಾಗಿ ನಿಂತು ಶಿಖಂಡಿ, ಸಹದೇವ, ನಕುಲ, ಶತಾನೀಕ, ಜನಮೇಜಯ, ಸಾತ್ಯಕಿ ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ಪ್ರಭದ್ರಕರು—ಈ ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿ ವೀರರು ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿ ಸುರಿಸಿ, ನಾನಾವಿಧ ಅಸ್ತ್ರ-ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಪ್ರಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: disciplined coordination under a commander (Dhṛṣṭadyumna) and collective responsibility in confronting a powerful adversary (Karṇa). It reflects the Mahābhārata’s recurring tension between personal valor and the necessity of organized, strategic action within the brutal constraints of war.
A group of prominent Pandava-aligned warriors—Śikhaṇḍin, Sahadeva, Nakula, Śatānīka, Janamejaya, Sātyaki, and Prabhadraka troops—advance as the vanguard before Dhṛṣṭadyumna and range across the battlefield, showering arrows and striking Karṇa with various weapons.