Shloka 156
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
आच्छादयन् दिश: सर्वा: सूर्यस्येवांशवो यथा । भारत! उस समय केवल उसका मण्डलाकार धनुष ही दिखायी देता था और उससे चारों ओर छूटनेवाले बाण सूर्यकी किरणोंके समान सम्पूर्ण दिशाओंको ढके हुए दृष्टिगोचर होते थे
ācchādayan diśaḥ sarvāḥ sūryasyevāṃśavo yathā | bhārata! tadā kevalaṃ tasya maṇḍalākāraṃ dhanuḥ eva dṛśyate sma, tataś ca sarvato niṣpatantaḥ bāṇāḥ sūryakiraṇasamaḥ sarvā diśaḥ ācchādayanta iva dṛśyante sma |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಭಾರತ, ಆ ವೇಳೆಗೆ ಅವನ ಮಂಡಲಾಕಾರದ ಧನುಸ್ಸೇ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಹೊರಟ ಬಾಣಗಳು ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಂತೆ ಸಮಸ್ತ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how martial power can become all-consuming—like sunlight filling every direction—inviting reflection on kṣatriya-dharma: prowess must be exercised within the bounds of righteousness, even when one’s strength seems irresistible.
Sañjaya describes a combatant whose rapid archery is so intense that only the circular sweep of his bow is visible, while arrows stream out in every direction like the sun’s rays, visually dominating the battlefield.