कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
राजन्! भगदत्तके विद्वान् और महाबली पुत्रको युद्धमें बाजकी तरह झपटनेवाले नकुलने मार गिराया ।।
sañjaya uvāca | rājan! bhagadattake vidvān mahābalī putraṃ yuddhe bājakīva jhaṭapṭamānaḥ nakulaḥ mārayām āsa || pitāmahas tava tathā bāhlīkaḥ saha bāhlīkaiḥ | nihato bhīmasenena mahābala-parākramaḥ ||
ರಾಜನ್! ಭಗದತ್ತನ ವಿದ್ಯಾವಂತನೂ ಮಹಾಬಲನೂ ಆದ ಪುತ್ರನನ್ನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಿಡುಗನಂತೆ ಜಿಗಿಯುವ ನಕುಲನು ನಿಪಾತಮಾಡಿದನು। ಹಾಗೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಪಿತಾಮಹ ಬಾಹ್ಲೀಕನು ಸಹ—ಮಹಾಬಲಪರಾಕ್ರಮಸಂಪನ್ನ—ಬಾಹ್ಲೀಕ ಯೋಧರೊಂದಿಗೆ ಭೀಮಸೇನನ ಕೈಯಿಂದ ಹತನಾದನು।
संजय उवाच
The verse underscores the inexorable cost of war: learning, age, lineage, and personal valor do not guarantee survival. In the Mahabharata’s ethical frame, battlefield outcomes reveal the harsh convergence of kṣatriya duty, human effort, and destiny—reminding the listener that violence, once unleashed, consumes even the eminent.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Nakula swiftly kills the strong and learned son of Bhagadatta, and that Bhimasena kills the elder Bahlika along with Bahlika warriors. It is a battlefield update marking significant Kaurava losses.