Shloka 8
Saṃśaptaka-Varūthinī Saṅgrāma — Binding and Counter-Binding (संशप्तक-वरूथिनी-संग्रामः)
न चेत् तदभिमन्येत पुरुषो<र्जुनदर्शिवान्,ऋषदध्या गुणै: सुदान्तांश्व॒ धुर्यवाहान् सुशिक्षितान् । “अर्जुनको दिखानेवाला पुरुष यदि उसे भी पूरा न समझे तो मैं उसे सौ हाथी, सौ गाँव, पक्के सोनेके बने हुए सौ रथ तथा दस हजार अच्छे घोड़े भी दूँगा। वे घोड़े हृष्ट-पुष्ट, गुणवान, विनीत, सुशिक्षित तथा रथका भार वहन करनेमें समर्थ होंगे
na cet tad abhimanyeta puruṣo 'rjunadarśivān, ṛṣadadhyā guṇaiḥ sudāntān aśvān dhuryavāhān suśikṣitān |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು— “ಅರ್ಜುನನನ್ನು ತೋರಿಸಿದ ಆ ಪುರುಷನು ಇದನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸದೆ ಹೋದರೆ, ನಾನು ಅವನಿಗೆ ನೂರು ಆನೆಗಳು, ನೂರು ಗ್ರಾಮಗಳು, ಘನ ಬಂಗಾರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ನೂರು ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ನೀಡುವೆನು. ಆ ಕುದುರೆಗಳು ಹೃಷ್ಟಪುಷ್ಟ, ಗುಣಸಂಪನ್ನ, ವಿನೀತ, ಸುಶಿಕ್ಷಿತ, ಹಾಗೂ ರಥದ ಜೂಗ ಮತ್ತು ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿರುವವು.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the ethical force of credible witness and clear discernment: Arjuna’s capability is presented as so evident that refusing to acknowledge it is portrayed as a lapse in judgment, and the lavish offer serves as a rhetorical device to reinforce truthfulness and accountability in speech during wartime.
Sañjaya reports a statement that challenges anyone who, despite having seen Arjuna, still does not accept the evident reality of his prowess; the speaker heightens the point by offering extravagant rewards—elephants, villages, golden chariots, and many well-trained horses—thereby dramatizing how undeniable Arjuna’s strength is considered in the Karṇa Parva war setting.