Shloka 155
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
।। दुर्योधन उवाच ततोअ<स्त्राणि समस्तानि वरांश्व मनसेप्सितान्,दुर्योधन कहता है--राजन्! तब रामने भगवान् शिवसे समस्त दिव्यास्त्र और नाना प्रकारके मनोवांछित वर पाकर उनके चरणोंमें मस्तक रखकर प्रणाम किया। फिर वे महातपस्वी परशुराम देवेश्वर शिवसे आज्ञा लेकर चले गये
duryodhana uvāca | tato 'strāṇi samastāni varāṁś ca manasepsitān rājann tadā rāmeṇa bhagavataḥ śivāt prāptvā tasya caraṇayoḥ śirasā praṇamya mahātapāḥ paraśurāmo deveśvarāt śivād ājñāṁ gṛhītvā jagāma |
ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೇಳಿದನು—“ರಾಜನೇ! ಆಗ ರಾಮ (ಪರಶುರಾಮ)ನು ಭಗವಾನ್ ಶಿವನಿಂದ ಸಮಸ್ತ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಅನೇಕ ವರಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದು, ಅವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಶಿರಸ್ಸು ಬಾಗಿಸಿ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ದೇವೇಶ್ವರ ಶಿವನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಹೊರಟುಹೋದನು.”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Spiritual power and martial power are portrayed as arising from devotion, discipline, and rightful seeking: Paraśurāma gains weapons and boons through Śiva’s grace, and he responds with humility—bowing and taking leave—showing that even great power should be framed by reverence and restraint.
Duryodhana recounts that Paraśurāma (called Rāma) obtained all divine weapons and desired boons from Śiva, offered respectful prostration at Śiva’s feet, received Śiva’s permission, and then departed.