Shloka 18
काज्चनं दिवि तत्रासीदन्तरिक्षे च राजतम् । आयसं चाभवद् भौम॑ चक्रस्थं पृथिवीपते,निबोध मनसा चात्र न ते कार्या विचारणा । दुर्योधन बोला--मद्रराज! मैं पुन: आपसे जो कुछ कह रहा हूँ, उसे सुनिये। प्रभो! पूर्वकालमें देवासुर-संग्रामके अवसरपर जो घटना घटित हुई थी तथा जिसे महर्षि मार्कण्डेयने मेरे पिताजीको सुनाया था, वह सब मैं पूर्णरूपसे बता रहा हूँ। राजर्षिप्रवर! आप मन लगाकर इसे सुनिये, इसके विषयमें आपको कोई अन्यथा विचार नहीं करना चाहिये तप उग्र॑ समास्थाय नियमे परमे स्थिता: । उस समय देवताओंने दैत्योंको परास्त कर दिया था, यह हमारे सुननेमें आया है। राजन! दैत्योंके परास्त हो जानेपर तारकासुरके तीन पुत्र ताराक्ष, कमलाक्ष और विद्युन्माली उग्र तपस्याका आश्रय ले उत्तम नियमोंका पालन करने लगे
kāñcanaṃ divi tatrāsīd antarīkṣe ca rājatam | āyasaṃ cābhavad bhaumaṃ cakrasthaṃ pṛthivīpate, nibodha manasā cātra na te kāryā vicāraṇā |
ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಭೂಪತೇ! ಆ ಪುರಾತನ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಪುರವಿತ್ತು, ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಯದು, ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣದದು—ಅದು ಒಂದು ಚಕ್ರದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಸ್ಥಿರಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಿರಿ; ಸಂಶಯವೋ ಬೇರೆ ಊಹೆಯೋ ಬೇಡ.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rhetorical authority: Duryodhana urges the listener to accept an extraordinary account without skeptical re-interpretation, showing how leaders use certainty and insistence to shape belief during crisis.
Duryodhana continues recounting an ancient marvel (linked in the surrounding passage to old divine–demonic conflicts) and addresses the king as “pṛthivīpati,” insisting he listen attentively and not doubt the described cosmic arrangement of metals across heaven, mid-air, and earth.