Shloka 31
अध्याय २६ — शल्यस्य सारथ्य-नियोजनं, कर्णस्य प्रस्थानं, उत्पातदर्शनं च
Chapter 26: Śalya appointed as charioteer; Karṇa’s departure; portents
अश्वानां पततां चापि प्रासानामृष्टिभि: सह । गदानां परिघानां च शक्तितोमरपट्टिशै:
aśvānāṃ patatāṃ cāpi prāsānām ṛṣṭibhiḥ saha | gadānāṃ parighānāṃ ca śaktitomarapaṭṭiśaiḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಮಾರಿಷ, ಕುದುರೆಗಳೂ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು; ಪ್ರಾಸಗಳೊಡನೆ ಋಷ್ಟಿಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಗದೆಗಳು, ಪರಿಘಗಳು—ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಗಳು, ತೋಮರಗಳು, ಪಟ್ಟಿಶಗಳು—ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಂಡವು. ಈ ಭೀಕರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ, ಪ್ರಚಂಡ ಯಂತ್ರಾಂಗ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ—ಜೀವಿಗಳೂ ಹಿಂಸೆಯ ಸಾಧನಗಳೂ ಎರಡೂ ವಿನಾಶದಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುತ್ತವೆ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse functions as a stark reminder of the dehumanizing scale of war: life (even horses) and weaponry are reduced to a falling, collapsing mass. Ethically, it invites reflection on the cost of conflict even when framed within kṣatriya-dharma.
Sañjaya is describing the battlefield scene to Dhṛtarāṣṭra, listing the kinds of weapons present and indicating that horses and armaments are falling amid intense combat.