Shloka 303
Śalya Appointed as Karṇa’s Sārathi; Discourse on Praise, Blame, and Beneficial Counsel (कर्णस्य शल्यसारथ्यं तथा स्तवनिन्दाविचारः)
शिखण्डिनं बाणगणै: स्कन्धदेशे व्यताडयत् । तदनन्तर शक्तिशाली कृतवर्माने बाण और प्रत्यंचा-सहित दूसरा धनुष हाथमें लेकर शिखण्डीके कंधोंपर अपने बाण-समूहोंद्वारा गहरी चोट पहुँचायी
śikhaṇḍinaṃ bāṇagaṇaiḥ skandhadeśe vyatāḍayat | tadanantaraṃ śaktiśālī kṛtavarmā bāṇa-pratyañcā-sahitaṃ dvitīyaṃ dhanuḥ hastam ānīya śikhaṇḍinaḥ skandhayoḥ sva-bāṇa-samūhaiḥ gāḍhaṃ vyathāṃ cakāra ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನು ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ಭುಜಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ತದನಂತರ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಕೃತವರ್ಮನು ಬಾಣಗಳೂ ಬಿಗಿದ ಪ್ರತ್ಯಾಂಚೆಯೂ ಹೊಂದಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಶಿಖಂಡಿಯ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ದಟ್ಟ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆಳವಾದ ಗಾಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war drives rapid escalation—fighters replace weapons and intensify attacks without pause. Ethically, it invites reflection on the tension between kṣatriya duty (to fight with skill and resolve) and the human cost of violence, where efficiency in combat often deepens suffering.
Sañjaya reports that Śikhaṇḍin is struck on the shoulders by volleys of arrows. Kṛtavarmā, showing readiness and strength, takes up a second bow with its string and arrows and delivers a concentrated, painful barrage to Śikhaṇḍin’s shoulder area.