Shloka 21
परंतु शकुनिने तुरंत ही दूसरे बाणोंद्वारा सुतसोमके बाणोंको काट डाला। वह शीघ्रतापूर्वक अस्त्र चलानेवाला, विचित्र युद्धमें कुशल और युद्धसस््थलमें विजयश्रीसे सुशोभित होनेवाला था। उसने समरांगणमें अपने तीखे बाणोंसे सुतसोमके बाणोंका निवारण करके अत्यन्त कुपित हो तीन बाणोंद्वारा सुतसतोमको भी घायल कर दिया
sañjaya uvāca | parantu śakunine turanta eva dvitīya-bāṇaiḥ sutasomasya bāṇān chittvā dadāra | sa śīghra-astraprayoktā vicitra-yuddha-kuśalo yuddha-sthale vijayaśriyā suśobhitaś ca āsīt | sa samara-aṅgaṇe sva-tīkṣṇa-bāṇaiḥ sutasomasya bāṇān nivārya atyantaṃ kupitaḥ san tribhir bāṇaiḥ sutasomam api vyathayām āsa ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆದರೆ ಶಕುನಿಯು ತಕ್ಷಣವೇ ಬೇರೆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸುತಸೋಮನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಾಕಿದನು. ಅವನು ಅಸ್ತ್ರಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ಅತಿವೇಗವಂತ, ವಿಚಿತ್ರ ಯುದ್ಧಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ, ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಿಜಯಶ್ರೀಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು. ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸುತಸೋಮನ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳನ್ನು ತಡೆದು, ಕೋಪಾವೇಶದಿಂದ, ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸುತಸೋಮನನ್ನೂ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how technical excellence in warfare can be amplified by anger, leading to escalated harm. It implicitly contrasts martial competence with the need for restraint and clarity of mind—virtues repeatedly valued in epic ethics even amid inevitable conflict.
Sañjaya reports that Śakuni quickly intercepts and cuts down Sutasoma’s incoming arrows, demonstrating speed and battlefield skill. After neutralizing the attack, Śakuni—angered—shoots three arrows that wound Sutasoma.