Shloka 6
कर्णपर्व — चतुर्दशोऽध्यायः
Arjuna’s Suppression of the Saṃśaptakas; Kṛṣṇa’s Strategic Admonition; Battlefield Inventory
राजन! अश्वत्थामाने अपने बाणोंसे भीमसेनके बाणोंका निवारण करके युद्धस्थलमें उन पाण्डुपुत्रके ललाटमें मुसकराते हुए-से एक नाराचका प्रहार किया ।। ललाटस्थं ततो बाणं धारयामास पाण्डव: | यथा शड्ूं वने दृप्त: खड्गो धारयते नूप,नरेश्वर! जैसे वनमें बलोन्मत्त गेंड़ा सींग धारण करता है, उसी प्रकार पाण्डुपुत्र भीमने अपने ललाठमें धँसे हुए उस बाणको धारण कर रखा था
rājan! aśvatthāmāne svabāṇair bhīmasenasya bāṇān nivārya raṇāṅgaṇe tasya pāṇḍuputrasya lalāṭe smayamāna iva nārācena prāharat || lalāṭasthaṃ tato bāṇaṃ dhārayāmāsa pāṇḍavaḥ | yathā khaḍgaṃ vane dṛptaḥ khaḍgo dhārayate nṛpa ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ರಾಜನೇ! ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಮಸೇನನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ತಡೆದು, ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಲಲಾಟಕ್ಕೆ, ನಗುವಂತೆ ತೋರಿ, ಒಂದು ನಾರಾಚವನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಅದು ನುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು. ಆಗ ಪಾಂಡವನು ಆ ಲಲಾಟಸ್ಥ ಬಾಣವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಧರಿಸಿದನು—ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಗರ್ವಿತ ಗಂಡಮೃಗವು ತನ್ನ ಕೊಂಬನ್ನು ಧರಿಸುವಂತೆ।
संजय उवाच