Shloka 15
Adhyāya 10: Śrutakarmā’s Engagements; Prativindhya–Citra Duel; Drauṇi Advances toward Bhīma
सुनीतैरिह सर्वार्थि्दैवमप्यनुलोम्यते । ते वयं प्रवरं नृणां सर्वैर्गुणगणैर्युतम्,“यदि सारे कार्य उत्तम नीतिके अनुसार किये जायाँ तो उनके द्वारा दैवको भी अनुकूल किया जा सकता है; अतः भारत! हमलोग सर्वगुणसम्पन्न नरश्रेष्ठ कर्णका ही सेनापतिके पदपर अभिषेक करेंगे और इन्हें सेनापति बनाकर हमलोग शत्रुओंकोी मथ डालेंगे
saṃjaya uvāca | sunītair iha sarvārthair daivam apy anulomyate | te vayaṃ pravaraṃ nṛṇāṃ sarvair guṇagaṇair yutam |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸುನೀತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಆಚರಣೆಯಂತೆ ನಡೆಸಿದರೆ ದೈವವೂ ಸಹ ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಭಾರತ! ನಾವು ಸರ್ವಗುಣಗಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಕರ್ಣನನ್ನು ಸೇನಾಪತಿಪದಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕಿಸುವೆವು; ಅವನನ್ನು ಸೇನಾಪತಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮಥಿಸುವೆವು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse asserts the Mahābhārata’s recurring nīti-idea that disciplined, ethical, and well-planned action (sunīti) can shape outcomes so strongly that even ‘daiva’ (destiny) appears to turn favorable—emphasizing human agency guided by right policy.
Sañjaya reports a strategic resolve on the Kaurava side: they decide to consecrate Karṇa, praised as the foremost man endowed with many virtues, as the army’s commander, expecting that under his leadership they will defeat and crush the enemy.