Shloka 13
दुःशासननिग्रहः—द्रोणधृष्टद्युम्नयुद्धप्रसङ्गः
Rebuke of Duḥśāsana; Context of the Droṇa–Dhṛṣṭadyumna Combat
अयोधयंस्ते सुभृशं तं शरौचै: समन्ततः । इन्द्रियार्था यथा देहं शश्वद् देहवतां वर,देहधारियोंमें श्रेष्ठ महाराज! द्रौपदीके पुत्र भी चारों ओरसे बाणसमूहोंकी वर्षा करते हुए वहाँ बाह्नीकराजके साथ उसी प्रकार बड़े वेगसे युद्ध करने लगे, जैसे इन्द्रियोंके विषय शरीरके साथ सदा जूझते रहते हैं
sañjaya uvāca | ayodhayantaḥ te subhṛśaṃ taṃ śaraughaiḥ samantataḥ | indriyārthā yathā dehaṃ śaśvad dehavatāṃ vara ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇಹಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನೇ! ದ್ರೌಪದೆಯರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಬಾಣಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು; ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳು ದೇಹಧಾರಿಯನ್ನು ಸದಾ ಹೇಗೆ ಕಾಡುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses a battlefield simile to highlight an ethical-psychological truth: for embodied beings, sense-objects constantly press upon the body-mind from all sides, creating an unending struggle that demands vigilance and self-control—much like a warrior surrounded by volleys of arrows.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Draupadī’s sons are attacking Bāhlīka fiercely, showering him with arrows from every direction and engaging him with great speed and intensity.