Shloka 15
द्रोण–सात्यकि-युद्धम्
Droṇa–Sātyaki Engagement
विशेषयिष्यन्नाचार्य सर्वास्त्रविदुषां वर: । मुमोच षट्शतान् बाणान् गृहीत्वैकमिव द्रुतम्,इतना ही नहीं, वीर द्रोणाचार्यने मुसकराकर अर्जुनको अपने बाणोंकी वर्षसे आच्छादित कर दिया। इसी बीचमें सम्पूर्ण अस्त्रवेत्ताओंमें श्रेष्ठ कुन्तीकुमार अर्जुनने अपने विशाल धनुषपर प्रत्यंचा चढ़ा दी और आचार्यसे बढ़कर पराक्रम दिखानेकी इच्छासे तुरंत छ: सौ बाण छोड़े। उन बाणोंको उन्होंने इस प्रकार हाथमें ले लिया था, मानो एक ही बाण हो
viśeṣayiṣyann ācāryaḥ sarvāstraviduṣāṃ varaḥ | mumoca ṣaṭ-śatān bāṇān gṛhītvā ekam iva drutam ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಗುರುವನ್ನು ಮೀರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯದಿಂದ, ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅರ್ಜುನನು ವೇಗವಾಗಿ ಆರುನೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು—ಅವು ಒಂದೇ ಬಾಣದಂತೆ ತೋಚಿದವು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how martial excellence and the urge to surpass even one’s own teacher can arise in war; it invites reflection on restraint and dharma when personal rivalry and battlefield duty collide.
In the thick of the Drona-parvan battle, Arjuna, aiming to outdo Droṇa, rapidly shoots six hundred arrows—so swiftly that they seem like a single arrow in effect.