Shloka 11
अध्याय ९१ — शैनेयस्य गजानीकभेदनं जलसंधवधश्च
Chapter 91: Sātyaki breaks the elephant array and slays Jalasaṃdha
ततः कबन्धं किंचित् तु धनुरालम्ब्य तिष्ठति । किंचित् खड्गं विनिष्कृष्य भुजेनोद्यम्य तिषछतति,कोई-कोई कबन्ध (बिना सिरका धड़) धनुष लेकर खड़ा था और कोई तलवार खींचकर उसे हाथमें उठाये खड़ा हुआ था
tataḥ kabandhaṃ kiñcit tu dhanurālambya tiṣṭhati | kiñcit khaḍgaṃ viniṣkṛṣya bhujenodyamya tiṣṭhati ||
ಆಮೇಲೆ ಕೆಲ ಕಬಂಧಗಳು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಆಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದವು; ಇನ್ನಾವುವೋ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಎಳೆದು ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದವು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the horrific momentum of war: even the dead appear frozen in fighting postures, prompting reflection on the ethical cost of violence and the fragility of embodied life amid claims of righteous warfare.
Sañjaya describes a gruesome battlefield scene where headless bodies (kabandhas) are seen standing—some propped on bows, others with swords drawn and arms raised—emphasizing the intensity and carnage of the ongoing combat.