Shloka 19
द्रोणपर्व — अध्याय ९०: हार्दिक्यस्य पराक्रमः
Kṛtavarmā’s Stand against the Pāṇḍavas
रथप्रवरमास्थाय नरो नारायणानुग: । विधुन्वन् गाण्डिवं संख्ये बभौ सूर्य इवोदित:,तत्पश्चात् क्रोधमें भरे हुए यमराज, वज्रधारी इन्द्र, दण्डधारी असह्य अन्तक, कालप्रेरक मृत्यु, किसीसे भी क्षुब्ध न होनेवाले त्रिशूलधारी रुद्र, पाशधारी वरुण तथा पुनः समस्त प्रजाको दग्ध करनेके लिये उठे हुए ज्वालाओंसे युक्त प्रलयकालीन अग्निदेवके समान दुर्धर्ष वीर अर्जुन युद्धस्थलमें अपने श्रेष्ठ रथपर आरूढ़ हो गाण्डीव धनुषकी टंकार करते हुए नवोदित सूर्यके समान प्रकाशित होने लगे। वे क्रोध, अमर्ष और बलसे प्रेरित होकर आगे बढ़ रहे थे। उन्होंने ही पूर्वकालमें निवातकवच नामक दानवोंका संहार किया था। वे जय नामके अनुसार ही विजयी होते थे। सत्यमें स्थित होकर अपने महान् व्रतको पूर्ण करनेके लिये उद्यत थे। उन्होंने कवच बाँध रखा था। मस्तकपर जाम्बूनद सुवर्णका बना हुआ किरीट धारण किया था। उनके कमरमें तलवार लटक रही थी। वे नरस्वरूप अर्जुन नारायणस्वरूप भगवान् श्रीकृष्णका अनुसरण करते हुए सुन्दर अंगदों (बाजूबन्द) और मनोहर कुण्डलोंसे सुशोभित हो रहे थे। उन्होंने श्वेत माला और श्वेत वस्त्र पहन रखे थे
rathapravaram āsthāya naro nārāyaṇānugaḥ | vidhunvan gāṇḍīvaṃ saṅkhye babhau sūrya ivoditaḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ನರಸ್ವರೂಪನಾದ ಅರ್ಜುನನು, ನಾರಾಯಣಸ್ವರೂಪನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅನುಯಾಯಿಯಾಗಿ, ಯುದ್ಧಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ ನವೋದಿತ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು. ಕ್ರೋಧ, ಅಮರ್ಷ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಅವನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದನು—ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿವಾತಕವಚ ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನೇ ಅವನು. ‘ಜಯ’ ಎಂಬ ನಾಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವನು ಸದಾ ವಿಜಯಿ; ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಉದ್ಯತನಾಗಿದ್ದನು. ಕವಚಧಾರಿ, ಜಾಂಬೂನದ ಸ್ವರ್ಣದ ಕಿರೀಟಧಾರಿ, ಕಟಿಯಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶ್ವೇತಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಶ್ವೇತವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟು, ಸುಂದರ ಅಂಗದಗಳು ಮತ್ತು ಮನೋಹರ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯಕಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that true strength in action is heightened by right alignment: Arjuna’s brilliance is explicitly linked to being ‘Nārāyaṇa’s follower,’ implying disciplined agency guided by higher wisdom rather than ego-driven violence.
Sañjaya describes Arjuna mounting his best chariot and brandishing the Gāṇḍīva amid battle; his presence becomes radiant and formidable, compared to the newly risen sun, signaling his readiness to press forward in the conflict.