Shloka 35
Yudhiṣṭhira–Droṇa Saṃgrāma
Engagement and Countermeasures
समुद्रांक्षाद्भुताकारानपश्यद् बहुलाकरान्,बहुत-से रत्नोंकी खानोंसे युक्त समुद्र भी अद्भुत आकारमें दृष्टिगोचर हो रहे थे। इस प्रकार पृथ्वी, अन्तरिक्ष और आकाशका एक साथ दर्शन करके आश्वर्यचकित हुए अर्जुन श्रीकृष्णके साथ विष्णुपद (उच्चतम आकाश)-में यात्रा करने लगे। वे धनुषसे चलाये हुए बाणके समान आगे बढ़ रहे थे
sañjaya uvāca | samudrān kṣād adbhutākārān apaśyad bahulākārān | bahu-śo ratna-khānābhiḥ yukto 'pi samudro 'dbhuta-ākāreṇa dṛṣṭi-gocaro 'bhavat | evaṃ pṛthivīm antarikṣaṃ ca ākāśaṃ ca yugapad dṛṣṭvā āścarya-cakito 'rjunaḥ śrīkṛṣṇena saha viṣṇu-pade (parama-ākāśe) yātrāṃ cakāra | sa dhanuṣā kṣipto bāṇa iva agre jagāma ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು: ಅರ್ಜುನನು ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನೂ ಕಂಡನು—ಅದ್ಭುತ ಆಕಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ—ಅಸಂಖ್ಯ ರತ್ನಖನಿಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ, ವಿಸ್ಮಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ದರ್ಶನವಾಗಿ. ಹೀಗೆ ಭೂಮಿ, ಅಂತರಿಕ್ಷ ಮತ್ತು ಆಕಾಶವನ್ನು ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಕಂಡು ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದನು; ನಂತರ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ವಿಷ್ಣುಪದ—ಪರಮಾಕಾಶ—ದತ್ತ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದ ಬಾಣದಂತೆ ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights awe before the vast, ordered cosmos and the idea that higher vision and progress toward the supreme realm occur under divine guidance—Arjuna advances with Kṛṣṇa, suggesting that spiritual ascent and clarity are supported by right companionship and grace.
Sañjaya describes Arjuna witnessing extraordinary, many-formed oceans and simultaneously perceiving earth, the mid-region, and the sky; astonished, Arjuna proceeds with Śrī Kṛṣṇa toward Viṣṇu’s highest abode, moving swiftly like an arrow shot from a bow.