Shloka 20
Yudhiṣṭhira–Droṇa Saṃgrāma
Engagement and Countermeasures
यदि तद् विदितं तेडद्य श्वो हन्तासि जयद्रथम् | अथनज्ञातं प्रपद्यस्व मनसा वृषभध्वजम्,“यदि वह अस्त्र आज तुम्हें विदित हो तो तुम अवश्य कल जयद्रथको मार सकते हो और यदि तुम्हें उसका ज्ञान न हो तो मन-ही-मन भगवान् वृषभध्वज (शिव)-की शरण लो। धनंजय! तुम मनमें उन महादेवजीका ध्यान करते हुए चुपचाप बैठ जाओ। तब उनके दया- प्रसादसे तुम उनके भक्त होनेके कारण उस महान् अस्त्रको प्राप्त कर लोगे”
sañjaya uvāca | yadi tad viditaṃ te 'dya śvo hantāsi jayadratham | atha na jñātaṃ prapadyasva manasā vṛṣabhadhvajam ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—“ಆ (ಪಾಶುಪತ) ಅಸ್ತ್ರವು ಇಂದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ನಾಳೆ ನೀನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆ. ಅದು ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೆ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವೃಷಭಧ್ವಜ (ಶಿವ)ನ ಶರಣು ಹೋಗು.”
संजय उवाच
Educational Q&A
When human skill or knowledge is insufficient—especially in a crisis with moral and strategic stakes—one should take inner refuge in the divine through focused remembrance and surrender; grace can supply what effort alone cannot.
In the urgent context of the Kurukṣetra war and the necessity of killing Jayadratha by the next day, Sañjaya states that if the required weapon/knowledge is already mastered, Jayadratha can be slain; otherwise, the counsel is to mentally seek Śiva (Vṛṣabhadhvaja) and obtain the powerful astra through his favor.