Shloka 17
अध्याय ७१ — द्रोणव्यूहरक्षा तथा समकालीन द्वन्द्वयुद्धानि
Protection of Droṇa’s formation and parallel duels
अन्तात् पुनर्भावगतो विराजते राजेव वीरो हामृतात्मरश्मिभि: । तामैन्दवीमात्मतनु द्विजोचितां गतो5भिमन्युर्न स शोकमर्हति,वीर अभिमन्यु मृत्युके पश्चात् पुनः पूर्वढभावको प्राप्त होकर चन्द्रमासे उत्पन्न अपने द्विजोचित शरीरमें प्रतेष्ठित हो अपनी अमृतमयी किरणोंसे राजा सोमके समान प्रकाशित हो रहा है। अत: उसके लिये तुम्हें शोक नहीं करना चाहिये
antāt punarbhāvagato virājate rājā iva vīro ha amṛtātma-raśmibhiḥ | tām aindavīm ātma-tanuṃ dvijocitāṃ gato 'bhimanyur na sa śokam arhati ||
ಮರಣಾಂತ್ಯವನ್ನು ದಾಟಿ ಪುನರ್ಭವವನ್ನು ಪಡೆದ ವೀರ ಅಭಿಮನ್ಯು ಈಗ ಅಮೃತಸ್ವರೂಪ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ರಾಜ ಸೋಮ (ಚಂದ್ರ)ನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ। ಅವನು ಚಂದ್ರಮಯವಾದ, ಸ್ವಯಂಸಿದ್ಧವಾದ, ದ್ವಿಜೋಚಿತ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸುವುದು ಯುಕ್ತವಲ್ಲ।
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches consolation through metaphysical perspective: the hero’s death is not annihilation but a transition into another state of being. By portraying Abhimanyu as shining like Soma in a lunar, noble body, Vyāsa urges the listener to restrain grief and recognize the soul’s onward journey and the dignity of a dharmic warrior’s end.
After Abhimanyu’s fall in battle, Vyāsa speaks to console the mourners. He declares that Abhimanyu has gone beyond mortal termination, attained a renewed state, and now shines like the Moon-king Soma, established in a lunar form befitting the twice-born; hence excessive lamentation is inappropriate.