Shloka 10
द्रोणेन दुर्योधनस्य कवचबन्धनम् — Drona’s Mantra-Bound Armor for Duryodhana
त॑ वनस्पतय: शैला देवासुरनरोरगा: । सप्तर्षय: पुण्यजना गन्धर्वाप्सरसोडपि च,एक दिन सुखपूर्वक बैठे हुए राजा पृथुके पास वनस्पति, पर्वत, देवता, असुर, मनुष्य, सर्प, सप्तर्षि, पुण्यजन (यक्ष), गन्धर्व, अप्सरा तथा पितरोंने आकर इस प्रकार कहा --“महाराज! तुम हमारे सम्राट हो, क्षत्रिय हो तथा राजा, रक्षक और पिता हो। तुम हमें अभीष्ट वर दो, जिससे हमलोग अनन्त कालतक तृप्ति और सुखका अनुभव करें। तुम ऐसा करनेमें समर्थ हो”
tā vanaspatayaḥ śailā devāsura-naroragāḥ | saptarṣayaḥ puṇyajanā gandharvāpsaraso ’pi ca ||
ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಆಮೇಲೆ ವೃಕ್ಷಲತೆಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು, ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಸರ್ಪಗಳು, ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು, ಪುಣ್ಯಜನರು (ಯಕ್ಷರು), ಹಾಗೆಯೇ ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರು—ಎಲ್ಲರೂ ಏಕಚಿತ್ತದಿಂದ ಸೇರಿ ರಾಜ ಪೃಥುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು. ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮ ಸಮ್ರಾಟ್, ರಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ತಂದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಮಹಾರಾಜ! ನೀವು ನಮ್ಮ ಅಧಿಪತಿ; ನೀವು ಕ್ಷತ್ರಿಯ; ನೀವು ನಮ್ಮ ರಾಜ—ಗೋಪ್ತ, ತಂದೆ. ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ; ಅದರ ಮೂಲಕ ನಾವು ಅನಂತಕಾಲ ತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸೋಣ. ಇದನ್ನು ಮಾಡಲು ನೀವು ಸಮರ್ಥರು.”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse frames ideal kingship (rājadharma) as universal guardianship: the ruler is not merely a political head but a protector and 'father' responsible for the welfare of all classes of beings. Legitimate sovereignty is measured by the capacity to secure lasting well-being and harmony.
Nārada narrates a scene where diverse beings—natural, divine, and semi-divine—assemble and approach King Pṛthu. They acknowledge him as their sovereign and request a boon that will ensure enduring satisfaction and happiness for them all.