Shloka 9
Droṇānīka-praveśa: Arjuna’s respectful appeal to Droṇa and renewed advance toward Jayadratha (द्रोणानीकप्रवेशः)
शतं निष्कसहस्राणि गवां चाप्ययुतानि षट् । उत्थायोत्थाय स प्रादात् परिसंवत्सरान् शतम्,वे सौ वर्षोतक प्रतिदिन प्रातःकाल उठकर एक लाख साठ हजार गौ, दस हजार अभ्व तथा एक लाख स्वर्णमुद्रा दान करते थे
śataṁ niṣkasahasrāṇi gavāṁ cāpy ayutāni ṣaṭ | utthāyotthāy sa prādāt parisaṁvatsarān śatam ||
ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಅವನು ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ಮರುಮರು ಎದ್ದು, ಪೂರ್ಣ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದಾನ ನೀಡಿದನು—ನಿಷ್ಕಗಳ (ಸ್ವರ್ಣಮುದ್ರೆಗಳ) ಶತಸಹಸ್ರಗಳು, ಹಾಗೂ ಗೋವುಗಳೂ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ. ಈ ಪದ್ಯವು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಪ್ರತಿದಿನ ನಡೆದ ನಿಯಮಬದ್ಧ ದಾನವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ—ದಾನವು ಒಮ್ಮೆಗಿನ ಪ್ರದರ್ಶನವಲ್ಲ, ಸ್ಥಿರ ಧರ್ಮಾಚಾರವೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that dharma is strengthened through consistent, long-term generosity. Ethical giving is portrayed as a disciplined daily vow sustained over years, not merely an occasional act.
Nārada describes a person’s extraordinary pattern of charity: rising each day and repeatedly giving vast wealth—gold (niṣkas) and large numbers of cows—continuously for a hundred years, emphasizing the scale and regularity of the donations.