Shloka 5
Subhadrā-vilāpaḥ — Subhadrā’s Lament for Abhimanyu
Droṇa-parva 55
व्यास उवाच शैब्यस्य नृपते: पुत्र: सृूज्जया नाम नामतः । सखायौ तस्य चैवोभौ ऋषी पर्वतनारदौ,व्यासजीने कहा--राजन्! राजा शैब्यके सूंजय नामसे प्रसिद्ध एक पुत्र था। उसके पर्वत और नारद--ये दो ऋषि मित्र थे
vyāsa uvāca | śaibyasyā nṛpateḥ putraḥ sūñjaya nāma nāmataḥ | sakhāyau tasya caivobhau ṛṣī parvata-nāradau |
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ರಾಜನೇ! ಶೈಬ್ಯ ನೃಪತಿಯೊಬ್ಬ ಪುತ್ರನು ಸೂಞ್ಜಯನೆಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು. ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ನಾರದ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಋಷಿಗಳು ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿದ್ದರು.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical importance of a ruler’s associations: friendship with sages like Parvata and Nārada implies access to truthful guidance, restraint, and dharmic perspective—qualities that shape right governance and right action.
Vyāsa introduces a character—Sūñjaya, son of King Śaibya—and identifies his close companions as the sages Parvata and Nārada, preparing the listener for a subsequent episode involving their interaction and counsel.