Shloka 20
Subhadrā-vilāpaḥ — Subhadrā’s Lament for Abhimanyu
Droṇa-parva 55
तपःस्वाध्यायनिरता वेदवेदाड्रपारगा: । सहिता नारदं प्राहुर्देहास्मै पुत्रमीप्सितम्,एक दिन राजापर प्रसन्न होकर उन्हें पुत्र देनेकी इच्छावाले सभी श्रेष्ठ ब्राह्मण, जो तपस्या और स्वाध्यायमें संलग्न रहनेवाले तथा वेद-वेदांगोंके पारंगत विद्वान् थे, एक साथ नारदजीसे बोले--'देवर्षी). आप इन राजा सृंजयको अभीष्ट पुत्र प्रदान कीजिये”
tapaḥsvādhyāyaniratā vedavedāṅgapāragāḥ | sahitā nāradaṁ prāhur dehy asmai putram īpsitam ||
ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ವೇದ–ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಾರದರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಹೇಳಿದರು—“ದೇವರ್ಷೇ! ಈ ರಾಜ ಸೃಂಜಯನಿಗೆ ಅವನು ಬಯಸುವ ಪುತ್ರನನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
Legitimate desires—such as the wish for a son—are to be pursued through dharmic channels: disciplined living (tapas), faithful study (svādhyāya), and respectful appeal to realized spiritual authority (a devarṣi). The verse highlights that moral and ritual competence gives weight to communal petitions.
A group of highly learned and ascetic Brāhmaṇas collectively approaches the divine sage Nārada and requests that he bestow upon King Sṛñjaya the son the king desires.