Shloka 38
अभिमन्युवधः
Abhimanyu’s Fall and the Battlefield Aftermath
राधेयो निशितैर्बाणिव्यधमच्चर्म चोत्तमम्,राधानन्दन कर्णने अपने पैने बाणोंद्वारा उसके उत्तम ढालके टुकड़े-टुकड़े कर डाले। ढाल और तलवारसे वंचित हो जानेपर बाणोंसे भरे हुए शरीरवाला अभिमन्यु पुनः आकाशसे पृथ्वीपर उतर आया और चक्र हाथमें ले कुपित हो द्रोणाचार्ेुकी ओर दौड़ा
sañjaya uvāca | rādhēyo niśitair bāṇair vyadhamac carma cottamam | śastra-hīno ’tha bāṇaugha-cita-gātro ’bhimanyus tataḥ | punar ākāśāt pṛthivīm avatarad dhṛta-cakraḥ kupito droṇam abhyadravat ||
ರಾಧಾನಂದನ ಕರ್ಣನು ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟನು. ಗುರಾಣಿ ಮತ್ತು ಖಡ್ಗವಿಲ್ಲದೆ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಅಭಿಮನ್ಯು ಮತ್ತೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದುಬಂದನು. ಚಕ್ರವನ್ನು ಆಯುಧವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತ, ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even when conventional supports are taken away, steadfastness in one’s chosen duty can persist; however, the verse also invites reflection on the harsh ethics of war, where superior force can overwhelm a lone fighter and push him into desperate, improvised resistance.
Karna breaks Abhimanyu’s shield with sharp arrows. Wounded and weaponless, Abhimanyu comes down from the air to the ground, grabs a wheel as a makeshift weapon, and angrily charges toward Dronacharya.