अभिमन्योरावरणम्
Encirclement and counter-strikes of Abhimanyu
तान् प्रभग्नांस्तथा दृष्टवा द्रोणो द्रौणिर्बृहद्धल: । कृपो दुर्योधन: कर्ण: कृतवर्माथ सौबल:,राजन्! उन सबको भागते देख द्रोणाचार्य, अश्वत्थामा, बृहदबल, कृपाचार्य, दुर्योधन, कर्ण, कृतवर्मा और शकुनि--ये सब अत्यन्त क्रोधमें भरकर अपराजित वीर अभिमन्युपर टूट पड़े; परंतु आपके उस पौत्र अभिमन्युने उन सबको प्राय: युद्धसे भगा दिया
tān prabhagnāṁs tathā dṛṣṭvā droṇo drauṇir bṛhaddhalaḥ | kṛpo duryodhanaḥ karṇaḥ kṛtavarmātha saubalaḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು— ರಾಜನ್! ಅವರನ್ನು ಹೀಗೆ ಭಗ್ನರಾಗಿ ಓಡಿಹೋಗುವುದನ್ನು ಕಂಡು ದ್ರೋಣ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ, ಬೃಹದ್ಬಲ, ಕೃಪ, ದುರ್ಯೋಧನ, ಕರ್ಣ, ಕೃತವರ್ಮ ಮತ್ತು ಸೌಬಲ (ಶಕುನಿ) ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿದು ಅಜೇಯನಾದ ಸೌಭದ್ರ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು; ಆದರೆ, ಮಹಾರಾಜ, ನಿಮ್ಮ ಆ ಮೊಮ್ಮಗ ಅಭಿಮನ್ಯು ತನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಅವರಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲರನ್ನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದನು.
संजय उवाच
The verse highlights the power of disciplined valor and strategic skill: even a coalition of famed warriors, driven by anger, can be checked by a single steadfast fighter. Ethically, it also points to the troubling escalation in war—many seniors converging upon a younger hero—raising questions about proportionality and dharma in combat.
Sañjaya reports that after seeing their side’s troops routed, leading Kaurava champions—Droṇa, Aśvatthāmā, Bṛhaddhala, Kṛpa, Duryodhana, Karṇa, Kṛtavarmā, and Śakuni—rush together to attack Abhimanyu. Despite their combined assault, Abhimanyu largely repels them and drives them back.