Shloka 16
अभिमन्योर् दारुणः संमर्दः
Abhimanyu’s fierce melee amid chariot formations
संक्रुद्धान् पाण्डवानेको यद् दधारास्त्रतेजसा । तत् तस्य कर्म भूतानि सर्वाण्येवाभ्यपूजयन्,जयद्रथने अकेले ही अपने अस्त्रोंके तेजसे जो क्रोधमें भरे हुए पाण्डवोंको रोक लिया, उसके उस पराक्रमकी सभी प्राणी प्रशंसा करने लगे
saṅkruddhān pāṇḍavān eko yad dadhārāstratejasā | tat tasya karma bhūtāni sarvāṇy evābhyapūjayan ||
ಜಯದ್ರಥನು ಒಬ್ಬನೇ ತನ್ನ ಅಸ್ತ್ರತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ತಡೆದಾಗ, ಅವನ ಆ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳೂ ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದವು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary martial restraint and skill can win universal acclaim in wartime, while implicitly inviting reflection that public praise of prowess is not identical with moral approval of the cause being served.
Jayadratha, fighting for the Kauravas, manages alone to hold back the furious Pāṇḍavas through the power of his weapons; Sañjaya reports that all beings praised this exploit.