Shloka 27
सैन्धवविक्रमवर्णनम् / Description of Jayadratha’s Martial Display
अभ्यद्रवन् परीप्सन्तो व्यूढानीका: प्रहारिण: । संजयने कहा--राजन! युधिष्ठिर, भीमसेन, शिखण्डी, सात्यकि, नकुल-सहदेव, धष्टद्युम्न, विराट, द्रपद, केकय-राजकुमार, रोषमें भरा हुआ धृष्टकेतु तथा मत्स्यदेशीय योद्धा --ये सब-के-सब युद्धस्थलमें आगे बढ़े। अभिमन्युके ताऊ, चाचा तथा मामागण अपनी सेनाको व्यूहद्वारा संगठित करके प्रहार करनेके लिये उद्यत हो अभिमन्युकी रक्षाके लिये उसीके बनाये हुए मार्गसे व्यूहमें जानेके उद्देश्यसे एक साथ दौड़ पड़े
abhydravan parīpsanto vyūḍhānīkāḥ prahāriṇaḥ |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ತಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿ, ವ್ಯೂಹಬದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತು ಪ್ರಹಾರಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದ ಯೋಧರು ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಭೀಮಸೇನ, ಶಿಖಂಡಿ, ಸಾತ್ಯಕಿ, ನಕುಲ-ಸಹದೇವ, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ, ವಿರಾಟ, ದ್ರುಪದ, ಕೇಕಯ ರಾಜಕುಮಾರರು, ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದ ಧೃಷ್ಟಕೇತು ಮತ್ತು ಮತ್ಸ್ಯದೇಶದ ಯೋಧರು—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು. ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ತಾವು, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪರು ಮತ್ತು ಮಾವಂದಿರು ತಮ್ಮ ಸೇನೆಯನ್ನು ವ್ಯೂಹವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ, ಪ್ರಹಾರಕ್ಕೆ ಉದ್ಯತರಾಗಿ, ಅವನ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥ ಅಭಿಮನ್ಯು ತೆರೆದ ಅದೇ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ವ್ಯೂಹದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಒಂದೇಸಮಯದಲ್ಲಿ ಓಡಿದರು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as urgent, collective responsibility: when a comrade is endangered, righteous warriors do not remain passive; they organize, commit, and act decisively—even when the situation is perilous.
Sañjaya reports that the warriors, with their troops arranged in formation and intent on striking, surge forward together—contextually, the Pandava allies press ahead to enter the enemy’s formation by the route already made, aiming to reach and protect Abhimanyu.