Shloka 36
ततः कृच्छूगतं कर्ण दृष्टवा कर्णादनन्तर:,कर्णको संकटमें पड़ा देख उसका छोटा भाई सुदृढ़ धनुष हाथमें लेकर तुरंत ही सुभद्राकुमारका सामना करनेके लिये आ पहुँचा। उस समय कुन्तीके सभी पुत्र और उनके अनुगामी सैनिक जोर-जोरसे गरजने, बाजे बजाने और अभिमन्युकी भूरि-भूरि प्रशंसा करने लगे
tataḥ kṛcchrūgataṃ karṇaṃ dṛṣṭvā karṇād anantaraḥ
ನಂತರ ಕರ್ಣನು ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಕರ್ಣನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರನು ದೃಢವಾದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ತಕ್ಷಣವೇ ಸುಭದ್ರೆಯ ಪುತ್ರನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಂದನು। ಆ ವೇಳೆ ಕುಂತಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರೂ ಅವರ ಅನುಯಾಯಿ ಸೇನೆಯೂ ಘೋಷಿಸಿ ಗರ್ಜಿಸಿದರು, ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಮೊಳಗಿಸಿದರು, ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the battlefield ethic of kṣatriya-dharma: steadfastness under pressure, swift support for one’s ally or kin, and the role of collective morale—praise, sound, and acclaim—in sustaining courage during a righteous but brutal conflict.
Karna is seen to be in a difficult situation. In response, his younger brother quickly advances with bow in hand to face Abhimanyu. Simultaneously, the Pāṇḍavas and their forces raise loud cries, play instruments, and repeatedly praise Abhimanyu, celebrating his prowess in the ongoing battle.