Shloka 4
Droṇa-parva Adhyāya 37: Sañjaya’s Account of Abhimanyu’s Precision Disruption of a Chariot Contingent
ततः कृतज्ञा बलिन: सुहदो जितकाशिन: । त्रास्यमाना भयाद् वीरं परिवद्रुस्तवात्मजम्,महाराज! तदनन्तर अस्त्र-शिक्षामें निपुण, बलवान, हितैषी और विजयशाली योद्धाओंने (रक्षाके लिये) आपके वीर पुत्रको चारों ओरसे घेर लिया; यद्यपि वे अभिमन्युके भयसे बहुत डरते थे
tataḥ kṛtajñā balinaḥ suhṛdo jitakāśinaḥ | trāsyamānā bhayād vīraṃ parivavrus tava ātmajam, mahārāja |
ಆಮೇಲೆ ಕೃತಜ್ಞರೂ, ಬಲಿಷ್ಠರೂ, ಸುಹೃದರೂ, ವಿಜಯಪ್ರಸಿದ್ಧರೂ ಆದ ಯೋಧರು—ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದರೂ—ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ವೀರ ಪುತ್ರನನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಸುತ್ತುವರಿದರು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension between fear and obligation: even when terrified, warriors bound by gratitude and friendship rally to protect their leader, showing how loyalty and duty can override personal dread.
After Abhimanyu’s fierce advance, allied warriors—though frightened—form a protective ring around Dhṛtarāṣṭra’s son (understood as Duryodhana), seeking to shield him from Abhimanyu’s threat.